تبلیغات
Accounting and Management Articles - مدیریت بیمه:
 
Accounting and Management Articles
بنام عشق اول و آخر : خدا
درباره وبلاگ


به نام خدا
in the name of god

دانش اگر در ثریا هم باشد مردانی از سرزمین پارس به آن دست خواهند یافت. پیامبر اکرم محمد (ص)
If knowledge is in the men Soraya Pars land it will lose. Prophet Mohammad
درورد خداوند بر محمد (ص) و خاندان او
Allah peace be upon prophet Muhammad and his family
با سلام به تمام بازدیدکنندگان محترم
Hello to all visitors with respect

مدیر وبلاگ : توکل مرادپور
نویسندگان
جمعه 25 آذر 1390 :: نویسنده : توکل مرادپور
 
بیمه و  تجارت الکترونیکی
e-Insurance

تهیه و تنظیم:www.accountingroyal.ir


بیمه الكترونیكی (e-Insurance) به معنای عام به عنوان كاربرد اینترنت و فنّاوری اطّلاعات (IT) در تولید و توزیع خدمات بیمه ‎ای اطلاق می‎گردد و در معنای خاص بیمه الكترونیكی را می‎توان به عنوان تأمین یك پوشش بیمه ‎ای از طریق بیمه ‎نامه ‎ای است كه به طور برخط (online)  درخواست، پیشنهاد، مذاكره و قرارداد آن منعقد می‎گردد. با اینكه پرداخت حق ‎بیمه، توزیع بیمه‎ نامه و پردازش پرداخت خسارت می‎تواند online انجام گیرد در برخی كشورها محدودیت‎های مقرراتی (نظارتی) و تكنیكی (فنی) ممكن است اجازه انجام كاملاً الكترونیكی عملیات را ندهد. اما در سطح جهانی برای پشتیبانی از تحقق پرداخت حق ‎بیمه و توزیع بیمه ‎نامه به صورت online مقررات بطور مداوم در حال اصلاح هستند.
آنچه كه به عنوان اثراث بیمه الكترونیك در كارایی مورد قبول قرار گرفته است عبارتند از:
1ـ بیمه الكترونیكی هزینه ‎های مدیریتی و اداری را از طریق پروسه اتوماسیون كسب و كار كاهش داده و اطّلاعات مدیریتی را بهبود می ‎بخشد.
2- كارمزد پرداختی به واسطه ‎ها را از طریق فروش مستقیم بیمه ‎نامه به مشتری كاهش می‎دهد. (البته بخشی از این كارمزد بایستی صرف جذب مشتری و بازاریابی شود.)
كاهش هزینه در بازار رقابتی موجب كاهش حق ‎بیمه شده و به مشتریان و مردم اجازه خرید بیمه بیشتری را می‎دهد كه نتیجه آن نفوذ بیشتر بیمه در كشور است.
براساس برآورد نشریه سیگما, در بلندمدت بیمه ‎گران آمریكایی بیمه ‎های شخصی (Personal lines) هزینه‎ های فروش، امور اجرایی و تسویه خسارت را حداكثر تا 12 درصد (15 میلیارد دلار) كاهش خواهند داد. به سبب نیاز به سطح بالایی از خدمات مشاوره‎ای در بیمه‎ های كسب و كار و امور تجاری (Commercial lines) در این رشته‎ ها امكان كاهش هزینه ‎ها 9 درصد (11 میلیارد دلار) خواهد بود.
اگر تعریف به معنای عام را در نظر بگیریم حدود 1 درصد از 5/2 تریلیون دلار حق ‎بیمه جهانی از طریق بیمه الكترونیكی انجام می‎گیرد. اگر مفهوم خاص را در نظر بگیریم این رقم كمتر خواهد شد.
براساس ‏تخمین ‏بخش تحقیقاتی شركت (Sigma)Swiss-Re تا سال 2005 بیمه‏الكترونیكی 5 تا 10 درصد سهم بازار در بیمه‎های استاندارد شده در بیمه های شخصی (Personal line)  را به خود اختصاص خواهد داد. این رقم برای اروپا 3 تا 5 درصد پیش‎بینی شده است. ذكر رقم دقیق ممكن نیست ولی آن چه كه مهم است رشد مداوم و یكنواخت آن می‎باشد. از 166 میلیون كاربر در آمریكا 25 درصد آنها از Web  برای كسب اطّلاعات بیمه‎ای استفاده می‎كنند كه از آن میان 73 درصد آنها استعلام نرخ را انجام می‎دهند.
اینترنت به تازه واردان بازار امكان می‎دهد كه از فرآیند پرهزینه و طولانی راه‎اندازی شبكه ‎های سنتی فروش پرهیز كنند و شركت‎های موجود خدمات مالی و اینترنتی نیز از حضور اینترنتی و نام تجاری خود برای اضافه كردن كالاهای بیمه ‎ای به مجموعه كالاهای موجود خود بهره می‎برند.
بنابراین بیمه ‎گران قدیمی با فشار رقابتی فزاینده‎ای روبرو می‎باشند. محصولات بیمه ‎ای كه به مشاوره كمی نیاز دارند برای فروش از طریق اینترنت مناسب هستند و واسطه ‎های سنتی بیمه خود را با فشار رقابتی روبرو می‎بینند اما در مورد محصولات بیمه‎ ای پیچیده و با ارزش معاملاتی بالا كه مشتری تمایل بیشتری به صرف هزینه مشاوره دارد, فروش از طریق اینترنت خیلی تناسب ندارد.
بنابراین محصولاتی برای بازاریابی بر روی اینترنت و توزیع online مناسب هستند كه بتوان آنها را استاندار كرده و با تعداد محدودی از پارامترها تشریح و نرخ‎گذاری كرد نظیر:
بیمه اتومبیل، بیمه مسئولیت خصوصی، بیمه خانوار و بیمه عمر زمانی. البته این بدان معنا نیست كه دیگر محصولات بیم ه‎ای از فرصت‎های فراوانی كه تجارت الكترونیكی در اختیارشان می‎گذارد برای بهبود كیفیت خدمات شان استفاده نكنند.
یكی از مسائل مهم در بیمه, ارزیابی متوسط خسارت مورد انتظار است تا بر پایه آن بتوان نرخ حق ‎بیمه را تعیین كرد. همچنین برای مواقعی كه حق ‎بیمه دریافتی براساس نرخ‎های متوسط برای پوشش خسارت‎ها در یك سال كافی نباشد بیمه ‎گر‎ها نیاز به داشتن منابع و ذخایر اضافی می‎باشند. نحوه وضع و بكارگیری این ذخایر توسط مقام نظارتی بیمه تعیین می‎شود.
محاسبه نرخ بیمه، تعیین ذخایر كافی برای پوشش خسارت‎های بیش از حق ‎بیمه سال، نحوه تعدیل نرخ برای مشتریان خاص همه اینها متضمن درگیر شدن در محاسبات و تحلیل‎های آماری دریافتی است كه نیاز به دسترسی به اطّلاعات كافی دارد. همچنین امروزه IT به صورت گسترده‎ای برای ارتباط با نمایندگان بیمه، پروسه صدور بیمه ‎نامه، اعلامیه حق‎بیمه، تحلیل بازار ، پیش‎بینی فروش و عملیات حسابداری در شركت‎های بیمه بكار گرفته می‏شود.
بنابراین واضح است كه بیمه یك فعالیت اطّلاعات‏ـ ‏بر (information Intensive)  است و برای تجارت الكترونیكی مناسب می‎باشد.
برای یك قرارداد بیمه چیزی بیش از یك سری اطّلاعات نیاز نیست. بیشتر قراردادهای بیمه ‎ای تا وقتی خسارت اتفاق نیافتد در حد یك اطّلاعات خالص باقی می‎ماند. یك قرارداد بیمه یا بیمه‎ نامه مثل سایر قراردادها نیاز به 4 شرط دارد:

1ـ قانونی بودن Legality
2ـ ظرفیت قابلیت  Capacity
3ـ پیشنهادOffer   
4ـ قبول Acceptance

برای اطمینان از قانونی بودن مشتری نیازمند داشتن منفعت قابل بیمه است. اموالی كه باید بیمه شود بایستی دارایی بیمه ‎گذار باشد و اطّلاعات لازم در این زمینه ارائه شود.
نیاز به اهلیت و قابلیت با مبادله اطّلاعات در مورد اینكه شركت بیمه, كارگزار یا نماینده مجوز فعالیت دارد و نیز بیمه‎ گذار صغیر، دیوانه و مست نباشد یا خارج از حیطه اختیارات عمل نكند.
شرط پیشنهاد (ایجاب) و قبول نیازمند داشتن شرایط پوشش بیمه ‎ای و شرایط منافع قابل بیمه در برابر خسارت وارده در پیشنهاد بیمه‎گر و متقابلاً قبول بیمه‎ گذار می‎باشد. بعضی مواقع بیمه ‎گذار درخواست همراه با پیشنهاد می‎دهد. پیشنهاد متعاقب آن از سوی بیمه ‎گر، به معنای قبول نیست. این مشتری است كه باید قبول كند. بنابراین اطّلاعات تجربه‏ ای برای انجام قرارداد بایستی مبادله شود. همچنین موضوع پرداخت حق ‎بیمه كه چگونه باید انجام گیرد و نیز موقعی كه حادثه واقع می‎شود خسارت ارزیابی و پرداخت می‎گردد. بنابراین در این حالت نیز میزان زیادی از اطّلاعات بین بیمه‎ گذاران و واسطه ‎ها و بیمه‎ گران مبادله می‎شود.
بحث بعدی كه اغلب به آن اشاره می‎شود و در مبحث مناسب بودن دخیل است این است كه اغلب گفته می‎شود «بیمه فروختنی است نه خریدنی». بدون فشار فیزیكی نماینده یا بازاریاب مصرف‎ كنندگان ممكن است بیمه كمتر یا با ارزش پایین بخرند لذا فروش بیمه از طریق اینترنت به مصرف‎ ننده به حد كافی فشار لازم برای جذب مشتریان بالقوه ندارد. اگر همه یا برخی از شرایط زیر وجود داشته باشد فروش online بیمه مشكل خواهد بود:

ــ امضاء الكترونیكی قانونی نباشد.
ــ طبق مقررات اسناد فیزیكی (بیمه‎ نامه ‎ها) بایستی به مشتریان تحویل شود و كپی آن نزد بیمه‎ گر و نماینده آرشیو شود.
ــ چارچوب اسناد بیش از حد مقرراتی باشد.
ــ بیمه ‎گران و نمایندگان موظف به ارائه فیزیكی مجوز صدور بیمه باشند.
ــ تصویب فیزیكی پوشش بیمه‎ای توسط شخص ثالث (نماینده دولت ...) ضروری باشد.

از آنجا كه قرارداد بیمه از طریق اینترنت نیاز به مبادله اطّلاعات بویژه اطّلاعات پرسنلی افراد دارد مصرف كنندگان اغلب از اینكه اطّلاعات شخصی آنها فاش شود نگرانی دارند. وقتی توسط نماینده اطّلاعات داده شود در صورت تخلف می‎تواند از طریق آن پی‎گیری كنند. اما وقتی از طریق اینترنت باشد پشت مونیتور كسی نیست كه مسئولیت بپذیرد. همچنین اغلب شركت‎های بیمه، نمایندگان را مشتری خود می‎دانند تا بیمه ‎گذاران را. بنابراین پیش‎بینی اینكه خرید مستقیم بیمه از طریق اینترنت جایگزین نمایندگان بشود مشكل است.
بنابراین خیلی از بیمه ‎گران پذیرفته‎اند كه صرفاً اطّلاعات بیمه ‎نامه و آموزش بیمه ‎ای را در وب‏سایت خود بیآورند و فروش واقعی را به عهده واسطه ‎های بیمه ‎ای بگذارند. بنابراین وقتی مشتری نرخ را استعلام می‏كند از وی كدپستی را خواسته سپس وی را به نزدیك‎ترین نماینده محل راهنمایی می‎كنند. البته مشكل وقتی خواهد بود كه اعتماد حرفه‎ای به نمایندگان وجود نداشته باشد. طبق بررسی توسط موسسه نظرسنجی گالوپ در آمریكا بین سال های 1993 تا 2000 نمایندگان بیمه از نظر میزان اعتبار در ردیف بسیار پایین بودند. صرفاً 9 تا 12 درصد از پاسخ دهندگان نمره بالا یا خیلی بالا از نظر صداقت و كردار (اخلاق) به نمایندگان دادند در حالی كه 23 تا 37 درصد این نمره را به بانكداران و 13 تا 19 درصد این نمره را به كارگزاران بورس دادند.
استفاده از اینترنت در بیمه اتكایی خیلی زودتر شروع شد و به سرعت به سمت online می‎رود. شركت‎های خاصی در حال بازاریابی و توزیع محصولات بیمه اتكایی خود از طریق وب‎سایت هستند. برخی دیگر نظیر سوییس‎ری و مونیخ‎ری در قالب استراتژی همكاری و تعاون در صدد شكل دهی بازارها و مبادلات بیمه اتكایی هستند. اخیراً الكوی كاری جدیدی به نام بازارهای ریسك online در بخش بنگاه به بنگاه به وجود آمده است. این خدمات ‎دهندگان اینترنتی به عنوان دلال میان شركای تجاری كه معمولاً بیمه‎ گران، بیمه ‎گران اتكایی و مشتریان بزرگ سازمانی هستند, فعالیت می‎كنند و به دنبال جابه‏حایی ریسك‎های بزرگ یا كل پرتفوی‎های ریسك هستند. از میان این خدمات دهندگان می‎توان به GRMP  و CATEX برای ریسك‎های حوادث غیرمترقبه اشاره كرد كه هر دوی آنها معامله ‎گران نسبتاً جدیدی هستند.
برای تنظیم ‎كنندگان مقررات بیمه ‎ای در كشورهای درحال توسعه ابزارهای نظارتی مبتنی بر اینترنت می‎تواند از طریق افزایش سرعت گزارش‎دهی از شركت‎های بیمه, كارآئی را افزایش دهد. این امر همچنین موجب تسریع در اطلاع ‎رسانی عمومی و جریان اطّلاعات به مردم، بیمه‎ گران و سرمایه ‎گذاران داخلی و بین ‎المللی در مورد شرایط بازار، حقوق و تكالیف باشد. همچینن ارتباط امن اینترنتی ابزار مهمی برای توسعه همكاری بین‎المللی بین نهادهای نظارتی برای بهبود امنیت بازارهای بیمه است.
از نظر نهادهای نظارتی در كشورهای در حال توسعه نگرانی عمده فعالیت‏های خارج از مرز و نحوه حفاظت از منافع مصرف‎كنندگان در سایر حوزه‎ های قضایی است.
البته خیلی از كشورها جهت ارائه خدمات در داخل كشور اخذ مجور را ضروری كرده‎اند و لذا فعالیت خارج مرزی را ممنوع اعلام كرده ‎‎اند. بنابراین تجارت بین مرزی در بیمه ‎های شخصی (Personal lines) محصولات بیمه ‎ای انبوه  (Mass Insurance Products) توسعه نیافته است.
همچینن بیمه الكترونیكی به عنوان كانال جدید توزیع محصولات بیمه‎ای ایجاد می‎كند كه پروسه مبادلات شتاب یابد و لذا فرصت‎های زیادی برای كلاهبرداری و تقلب ایجاد می‎كند. بنابراین نهادهای نظارتی بایستی متدهای نظارتی را متحول نمایند تا بتوانند در جهت منافع مصرف ‎كنندگان واكنش سریع نشان بدهند. البته ظهور بیمه الكترونیكی اصول نظارت فعلی در بازار بیمه را بطور بنیادی تغییر نمی‎دهد.
برای نهاد نظارتی مهم نحوه حمایت از حقوق بیمه گذاران (مصرف‎كنندگان) است. بنابراین در جهت كنترل نرخ، بررسی بازارسازی محصولات بیمه ی، پاسخگویی به شكایات مردم، راهبری آموزش مصرف ‎كنندگان و كنترل كلاهبرداری و تقلب كه از وظایف سنتی نهاد نظارتی است, نهادهای نظارتی بایستی عملیات بیمه الكترونیك را راهبری نمایند.
برای بررسی ویژگی‎های نظارت بیمه الكترونیكی انجمن بین‎‎ المللی نظارت كنندگان بیمه (IAIS)  یك گروه كاری در مورد تجارت الكترونیكی و اینترنت تشكیل داد كه این گروه «اصول نظارت بیمه در اینترنت» را منتشر كرد كه در كنفرانس سالانه IAIS  در كیپ‏تاون در 10 اكتبر 2000 تصویب شد.
در بیشتر كشورهای در حال توسعه بیمه ‎گران باید نرخ و شرایط و فرم بیمه ‎نامه را قبل از ارائه به مردم به تأیید نهاد نظارتی برسانند. این امر در مورد بیمه‎ گرانی كه بیمه را از طریق اینترنت ارائه می‎كنند نیز صادق است. نهادهای نظارتی بایستی توجه ویژه‎ای به نرخ و شرایط و نوع قرارداد بیمه‎ای كه در وب‎سایت عرضه می‏شود داشته باشند. نهاد نظارتی باید مطمئن باشد كه قرارداد مربوط یك پایه قانونی دارد و برخلاف منافع بیمه‎ گذار نیست چون در بیمه ‎الكترونیك, بیمه ‎گذار عموماً در چانه ‎زنی و مذاكره برای مواد بیمه نامه شركت نمی‎كند.
در مورد بیمه‎ عمر، نهادهای نظارتی بایستی از بیمه ‎گران بخواهند كه موادی در بیمه ‎نامه ‎های منتشره در وب‎سایت بگنجانند این مواد دربرگیرنده مواردی نظیر، غیرقابل انكار بودن (Incontestability) باشد یعنی بیمه ‎گر بعد از یك دوره زمانی نمی‎تواند موارد مطرح شده از سوی بیمه‎ گذار را انكار كرده و نادیده بگیرد. همچنین ماده‎ای در مورد عدم جریمه (non forfeiture) بایستی نشان داده شود. یك چنین ماده‎ای از ارزش نقدی بیمه ‏نامه دفاع می‎كند و یك مهلت تأخیر در پرداخت حق‎بیمه را فراهم می‎سازد كه در این دوره بیمه ‎نامه قابل ابطال و تكول نیست یك همچون موادی بایستی در بیمه الكترونیكی وجود داشته باشد. چون ممكن است بیمه ‎گذاران حق‎بیمه را نتوانند به موقع پرداخت كنند.
در كشورهای درحال توسعه به علت فقدان فرهنگ عمومی بیمه و آموزش بیمه و برای اینكه اجازه به مصرف‎كنندگان داده شود كه بتوانند تصمیم با اطّلاعات لازم بگیرند یك درجه زیادی از قابلیت مقایسه بین قراردادهای پیشنهادی از طریق وب بایستی وجود داشته باشد.
امضاءهای الكترونیكی نه تنها برای تأیید وجود قرارداد بلكه برای مشخص كردن تاریخ شروع اعتبار پوشش بیمه‎نامه مهم است. اعتبار و كارآمدی یك قرارداد ممكن است به خاطر نقض انتقال اطّلاعات تحت تأثیر قرار گیرد. بیمه ‎گذار ممكن است فكر كند بیمه انجام شده است ولی بیمه ‎گر اطّلاعات ناقص دریافت كرده و لذا بیمه ‎نامه صادر نشده باشد. وجود این مشكل معلوم نمی‎شود مگر موقعی كه خسارت بوجود می‎آید و ادعای خسارت می‎شود ولی عملاً بیمه ‎نامه وجود ندارد.
از آنجا كه فروش بیمه از طریق اینترنت زمینه برای كلاهبرداری بیمه ‎ای و پول‎ شویی را افزایش می‎دهد لذا وضع مقررات و نظارت از اهمیت برخوردار می‎شود. بیمه الكترونیك یك هدف آشكار برای عملیات پول‎شویی محسوب می‎شود.

حال و آینده بیمه الكترونیكی در جهان
1ـ در جهان كنونی به علت مشابهت محصولات بیمه‎ ای, رقابت در قیمت برای بیمه ‎گران مشكل است و با توجه به اینكه تمایز بین بیمه‎ گران در ارائه خدمات می‎باشد. بنابراین تدارك الكترونیكی برای فروش بیمه از اهمیت ویژه‎ای جهت كاهش هزینه و قیمت برخوردار است.
2ـ براساس یك كار تحقیقی درآمد فروش بیمه online در آمریكا از 257 میلیون دلار در سال 1998 به 4 میلیارد دلار در سال 2003 می‎رسد. همچنین تحقیق و انتخاب online و خرید offline   از 2 میلیارد دلار در سال 1998 به 7 میلیارد دلار در سال 2003 می‎رسد.
3ـ در حال حاضر از فروش الكترونیكی بیمه 12 درصد online فروش می‎رود و 88 درصد غیر online.

مروری بر مزایای فروش الكترونیكی بیمه
1ـ براساس برآورد انجام گرفته هزینه ‎های فروش، امور اجرایی و تسویه خسارت در بلندمدت بین 9 تا 12 درصد بسته به نوع رشته بیمه كاهش می‎یابد.
2- پایین آمدن هزینه در فضای رقابتی موجب كاهش قیمت و نهایتاً موجب افزایش نفوذ بیمه می‎شود.
3ـ بیمه الكترونیكی موانع ورود به بازار را كاهش و رقابت را افزایش می‎دهد و اینترنت به تازه‎ واردان اجازه می‎دهد كه از فرآیند پرهزینه و طولانی راه‎اندازی شبكه سنتی فروش پرهیز كنند.
4ـ به خاطر ماهیت اطّلاعات ‎بر (Information - Intensive) بودن فعالیت بیمه ‎ای, این فعالیت برای تجارت الكترونیكی مناسب می‎باشد.
5ـ امكان انتشار سریع اطّلاعات و در حجم زیاد از طریق اینترنت به وجود می‎آید.
6ـ در مورد رشته‎ های بیمه‎ای با پیچیدگی بیشتر و ارزش معاملاتی بیشتر نظیر بیمه‎ های مستمری، بیمه درمان و بسیاری از بیمه‎ های تجاری و كسب و كار كه نیاز به مشاوره زیاد دارند نیز اینترنت می‎تواند به عنوان ابزار بازاریابی با پشتیبانی تسویه خسارت مورد استفاده قرار گیرد.

منبع :   www.negaranit.com



نوع مطلب : مدیریت بیمه، 
برچسب ها :


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
سخنان بزرگان